Henry VIII heeft over heel Engeland abdijen gesloten. Dus zijn er heden ten dage ook heel wat kloosterruines te bezichtigen. Van Buckland Abbey in Cornwall (waar Sir Francis Drake woonde) tot hier in Yorkshire. Gelukkig zijn we als Oudheid liefbbers doorgewinterde ruinebezoekers. Vandaag staat op het programma Rievaulx Abbey. Ook weer een Cistercienzer klooster dat note bene in hetzelfde jaar werd gesticht als Fountains Abbey. Het ligt er ook niet heel ver vandaan. Bij het aanschaffen van de tickets ontvangen we uitgebreide apologies vanwege het slechte weer. Zo zijn de Engelsen, beleefd en vriendelijk tot op het verkleumde bot. Het correcte antwoord van onze kant is natuurlijk: dank u wel, maar we zijn het gewend in ons land en we vinden het niet erg.
De audioguide laat een aantal Middeleeuwse monniken aan het woord, die vertellen over het spartaanse doch rijke spirituele leven hier. Onder de eerste abbots waren maar liefst twee heiligen, St William en St Aelred. De spritualiteit straalt nog steeds af op de bezoekers, net als in de Middeleeuwen. Was je als leek welgesteld en maakte je bezorgd over je plekje in de hemel, dan deed je een flinke donatie aan het klooster en reserveerde je een plekje voor als je tijd kwam. Wij trotseren de regen en de kilte in de hoop op een knipoog vanaf een wolkje.
De plek van de schrijn van St William is er nog steeds, die van St Aelred, die er eentje van goud had bij het hoofdaltaar in de abdijkerk, is in de tijd van Henry VIII verdwenen. Er zijn tongen die beweren dat het lichaam voordien veiliggesteld is door de toenmalige monniken. Monniken die goedschiks vertrokken, kregen een klein jaargeld, voor anderen was het lot onbestemd doch niet vrolijk.
Het museum bevat wat artefacten die recentelijk zijn opgegraven. Bescheiden, want de abdij is indertijd grondig gestript. Er zijn wat gebeitelde kapitelen, een loden kan waarin de monniken hun jeweetwel lieten lopen voor gebruik in de leerlooierij. Bewaard qebleven omdat een monnik 'm per ongeluk in de latrine liet glippen. En zowaar nog een enorme staaf lood, afkomstig van de dakbedekking, en wellicht omgesmolten met het hout van het dak zelf.
In de heuvels boven de abbey ligt Rievaulx Terrace, in de achttiende eeuw aangelegd door Thomas Duncombe. Een mooi groen biljartlaken om overheen te wandelen en via dertien vista's de ondergelegen abbey te bewonderen. Je begon bij de Tuscan temple, met een middeleeuwse vloer uit het koor beneden en eindigde in de Ionic temple, voor een luxueuze lunch. Dit alles vermits je was uitgenodigd natuurlijk.
Een week om Yorkshire te verkennen is niet eens schamel te noemen. Het is een druppel die even sist op een gloeiende en bloeiende culturele plaat. Morgen nog kijken bij Castle Howard en dan is het alweer voorbij en nemen we de boot terug naar Holland.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten