Om zes uur ' s morgens horen we een vriendelijke dame over de scheepsomroep die meldt dat de breakfastrooms open zijn. We blijven lekker nog even liggen en ontbijten wat later met onze meegebrachte kaascroissants.
Vanuit de patrijspoort zien we dat we over de brede monde van de Humber varen. het water is bruinig en zal wel brak zijn. We gaan zo aanleggen in Hull. Op het zonnedek is de Beaufort 8 wat gekalmeerd en is het zowaar zonnig.
Na een rustige rit (even wennen aan het linkse verkeer) arriveren we in York in St Mary' s, een rustig laantje even buiten het Middeleeuwse centrum. We mogen pal voor Airden House parkeren, met een gastenvergunning onder de voorrruit. Allemaal Georgean huizen nog van voor Queen Victoria.
Je kan zoals bijna in elke stad de hop-on-hop-off bus nemen, maar het is mooi weer, en we nemen lekker lijn twee de stad in. Bijna overal is het pedestrian area, dus het is goed wandelen. Een erg fotogenieke stad.
In St Martin' s church zijn de koorden te zien waar de bellringers aan trekken om de klokken in de toren tot leven te brengen. Negen koorden, de eerste geeft een toon, de volgende eentje lager tot de negende een octaaf lager zit. En opnieuw. Dan beginnen de variaties, en daar zit 'm natuurlijk de kunst. Hier is het stil, maar elders in de stad gaan de bellringers lekker los. het is tenslotte vandaag Pentecost ofwel Pinksteren. Overigens is in 1943 de kerk gebombardeerd door de Duitsers, maar gedeeltelijk weer herbouwd. het orgel is betaald met geld uit Duitsland.
Op het plein voor de York Minster zien we Constantijn de Grote. het is eigenlijk geen standbeeld, maar een zitbeeld. Constantijn werd in York uitgeroepen tot keizer van het Romeinse rijk. Dat was in de vierde eeuw na Christus, maar toen bestond York al honderden jaren. Begonnen als Romeins castra, viert het in 2079 het dubbele milleniumfeest. Op het plein staat ook een authentieke Romeinse pilaar, hier ergens opgegraven.
Tegen 13:00 uur treffen we een lid van de York Voluntary Guides, die je meenemen op een wandeltocht door het oude York. Onze guide heet John en kan prachtig vertellen over de Romeinen, de Vikingen en wie er ook allemaal ooit hier zijn neerstreken.
Zijn gehoor bestaat uit een echtpaar uit Colorado, een dame uit Cumbria en twee toeristen uit holland.
John vertelt over de Normandische muren die botweg bovenop de muren van het Romeinse castra zijn gebouwd, over de grote kathedraal, die eigenlijk altijd wel ergens een steiger heeft. Zo was St Paulus na dik 500 jaar in weer en wind aan vervanging toe, en zie het resultaat. De moderne steenhouwers houden wel van een grapje: hier en daar heeft een nieuw gehouwen heilige stiekum een bril gekregen. Goed kijken!
Als er wat gebouwd wordt in York, staat de afdeling archeologie van de Universiteit van York paraat om het kostbare verleden veilig te stellen. Ze zijn gevestigd in de gebouwen voor de koning van Engeland, als hij in York verbleef. In de loop van de eeuwen is het een allegaartje van stijlen geworden, maar wel charmant.
De middeleeuwse huizen hier zijn ook nu nog gedeeltelijk van hout. Een gevaarlijke combinatie, in 1666 ging half London in rook op om deze reden. Leuk detail: er werd belasting geheven op het grondplan van een huis, en de bovenverdiepingen steken dus dientengevolge flink uit.
Deze kerk ziet eruit als een huis, maar heeft wel erg mooie ramen. In het verleden is de kerk afqebroken wegens overbodig , maar bij nader inzien wilden de mensen het toch houden. Maar toen was bijna al het bouwmateriaal al afgevoerd. Met als resultaat een heel klein kerkje,
Vanavond eten we in de Assembly Room. Er zit een laagdrempelig Italiaans restaurant in. En dat is precies waar het in de achtiende eeuw voor gebouwd is voor de gegoede burgerij: een beetje eten, een kaartje leggen, muziek en af en toe een bal.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten