In Holland vallen de hagelkorrels als eieren zo groot uit de lucht op deze tweede Pinksterdag. In York is het gewoon een maandag en miezert het wat. Dat weerhoudt ons niet om nog zoveel mogelijk van de stad te zien en te beleven voor we verder trekken richting de Yorkshire Dales.
We beginnen bij de York Minster, ofwel officieel voluit ' the Cathedral and Metropolitan Church of Saint Peter in York' . De buitenkant hebben we gisteren al bekeken, inclusief een verse St Petrus op de gevel, en nu gaan we de binnenkant bekijken.
We krijgen een rondleiding van een gezellige ouwe klep van een dame, die alles weet van de geschiedenis van de Minster. Ze vertelt honderduit over de bouw, die 250 jaar duurde ( vrij vlot, de kathedraal van Canterbury is pas in de 20e eeuw voltooid). Over Walter de Grey die hier aardsbisschop was in de 12 eeuw, en nu in steen in de kathedraal ligt met mijter, staf en blote voeten. Over de branden die hier woedden en grote schade aanrichtten. In 1984 sloeg de bliksem in. De brandweer wist de kathedraal te redden, behalve het dak van een zijbeuk. Nu is het weer als nieuw, met aan de binnenkant ornamentale rozetten, ontworpen door kinderen via een tv-prijsvraag.
Maar het mooiste aan de Minster zijn de vele, vele middeleeuwse glas-in--lood ramen.
In de crypte kan je heel diep beneden nog een glimp opvangen van de pilaren van het Romeinse comandantuur.
De volgende halte is Clifford' s Tower, de stronghold van het Normandische kasteel, dat in feite een uitvoering in steen was van de bestaande Saksische sterkte. Je kan van de transen uitkijken over heel York, en het tijdelijke Shakespeare theater dat aan de voet in aanbouw is.
Fairfax House ligt vlakbij. Het is een luxe Georgian townhouse, beeldig gerestaureerd, met een volledig passend interieur. Fairfax was een rijke landeigenaar, die het huis kocht voor tweeduizend pond (een fortuin in die tijd), en liet opleuken voor nog eens acht duizend. En dan te bedenken dat er voor de restauratie een cinema en een dansschool in gehuisvest was.
We nemen ook nog een kijkje in Barley Hall, een groots Middeleeuws rijkeluishuis, dat in de jaren tachtig niet meer als zodanig herkenbaar was, en op de nominatie voor de sloop stond. Net op tijd besefte men het belang voor de volgende generaties, en wist men het te redden. De eetzaal is groots.
Vensterglas was niet verkrijgbaar of te betalen, dus gebruikte men velletjes lichtdoorlatend materiaal, vervaardigd uit de hoorns van het vee dat in de Shambles werd geslacht.
' s Avonds wonen we de generale repetitie bij van de Eliah van Mendelssohn. Het koor bestaat uit amateurs, en in de laatste sessie scherpt de dirigent met ijzeren discipline de uitvoering nog wat aan. We zijn onder de indruk, en wensen de koorleden toi toi toi bij de uitvoering later deze week in Coventry. En of sommige koorleden nog willen betalen voor de gehuurde bus naar Coventry. Tien pond per persoon. Je moet wat over hebben voor de kunst.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten